Tekst: Misha Margarittha

Geschiedenisles

Voor het begin van de jelly shoes moeten we terug naar Frankrijk vlak na de Tweede Wereldoorlog. Door een tekort aan leer was er behoefte aan goedkopere alternatieven voor schoenen en pvc-plastic bleek de perfecte uitkomst. Het was waterbestendig, makkelijk schoon te maken en goedkoop om te produceren. Vooral vissers droegen de plastic sandalen, die de naam méduse (Frans voor kwal) kregen.

Fast forward naar eind jaren ’70, toen het praktische schoeisel langzaam een stuk modieuzer werd. Het Braziliaanse merk Melissa bracht in 1979 de Aranha (Portugees voor spin) uit: een kleurrijke pvc-sandaal geïnspireerd op het Franse origineel. Het model werd een hit in Brazilië en vond begin jaren ‘80 ook zijn weg naar Europa en Noord-Amerika.

Rond dezelfde tijd zagen Nicolas Guillon en Tony Alano kansen in het plastic footwear. Het Frans-Braziliaanse duo richtte in Parijs het bedrijf Jelly Shoes op en gaf het simpele ontwerp een flinke upgrade. Hun eerste zomercollectie verscheen in twaalf kleuren en sommige modellen kregen zelfs een vanille- of citroengeur. En dat bleek een hit. Begin jaren ’80 verschenen jellies in modemagazines en op modebeurzen. Toen warenhuis Bloomingdale’s in 1982 naar het grote Amerikaanse publiek bracht, ging het hard. De goedkope pvc-sandaal was niet langer puur praktisch, maar uitgegroeid tot een musthave

Hype, of niet?

Zoals bij bijna iedere grote trend, hield ook de jellies-hype niet eeuwig aan. In de jaren ‘90 voelden de plastic schoenen eerder kitsch dan cool. Maar helemaal verdwijnen deden ze nooit. In de zeroes kreeg plastic opnieuw charme. Dit keer waren het niet alleen betaalbare merken die ermee aan de slag gingen: modehuizen als Chanel en Dior maakten hun eigen luxe versies van jellies. Vooral Melissa hield het materiaal ondertussen interessant door samenwerkingen met grote namen uit de modewereld. Na de eerste collab met Jean Paul Gaultier in 1983 volgden door de jaren heen ontwerpers als Thierry Mugler, Vivienne Westwood en Karl Lagerfeld. En rond 2010 kregen jellies opnieuw een nostalgische opleving. De plastic schoenen hadden inmiddels bewezen meer te zijn dan die ene kleurrijke 80s-hype.

Plastic fantastic

De échte comeback kwam in 2024, toen The Row de Mara introduceerde: een minimalistische, gevlochten jelly flat die weinig meer weg had van de vissersschoen van vroeger. De modellen waren binnen no time uitverkocht en de rest van de modewereld volgde. Inmiddels hebben onder meer Chloé, Gucci, Loewe, Ancient Greek Sandals en Tory Burch hun eigen draai aan jellies gegeven.

En het blijft allang niet meer bij de klassieke platte sandaal. Chloé stuurde jellyteenslippers met kitten heels en transparante wedges de runway op, terwijl The Row koos voor een ballerina-achtige flat. Bij andere merken zagen we fisherman sandals, muiltjes en flipflops. Juist pvc-plastic maakt al die verschillende uitvoeringen mogelijk. Het materiaal kan transparant, glanzend of in een knalkleur worden uitgevoerd en leent zich net zo makkelijk voor glitters als voor een minimalistische look. Designers kunnen er dus alle kanten mee op en dat zie je terug. Daarnaast is het waterbestendig, flexibel en nét een beetje fout. Alexa Chung vatte de charme van jellies perfect samen in de Britse Vogue: “They’re so wrong they’re right.” En wie denkt dat jellies alleen voor vrouwen zijn, heeft het mis. De schoenen zijn van oorsprong genderneutraal en merken hebben het materiaal ook vertaald naar uniseksilhouetten. Zo maakte Rombaut samen met Melissa zelfs een jelly-versie van zijn chunky Boccaccio-sneaker.

Op de winkelvloer

Voor retailers zit de kracht vooral in de veelzijdigheid. Waar je ooit één herkenbare sandaal had, loopt het aanbod nu uiteen: van flats tot hoge hakken. Tel daar de eindeloze keuze in kleuren en transparanties bij op en er is voor vrijwel iedere collectie wel een jelly te vinden. Maar misschien nog belangrijker: jellies hebben inmiddels bewezen altijd weer terug te komen. De schoen speelt in op nostalgie, zonder gebonden te zijn aan één tijdperk. Van de kleurrijke exemplaren uit de jaren ‘80 tot de minimalistische versie van The Row: iedere generatie geeft er zijn eigen draai aan. Precies daarom voelen jellies tegelijkertijd vertrouwd én vernieuwend. Een combinatie waar je als retailer moeilijk mee de mist in kunt gaan.