Beeld: Privébeeld

Allereerst: waar komt je passie voor media en mode vandaan?

“Ik denk dat het voortkomt uit mijn bi-culturele achtergrond, ik ben Indonesisch en ik heb daar van mijn eerste tot mijn zesde gewoond. Met mijn dubbele identiteit heb ik het gevoel dat ik tussen wal en schip val. Het positieve ervan is dat ik grote interesses heb in allerlei diverse culturen (waaronder klederdracht) en eager ben. Ik kijk altijd om mij heen, wil op de hoogte zijn van wat er allemaal gebeurt. Dat komt tot uiting in mijn werk. Ik vertel verschillende verhalen (van de wereld).”

Je loopt al enig tijd als professional mee in het ‘wereldje’, wat mis je precies van de begintijd en wat leer je van nu?

“Ik heb nog de offlinetijd meegemaakt, dat je uitnodigingen per post kreeg: the good old days. De tastbaarheid van dingen is er nu nauwelijks of niet. De snelheid van online vind ik soms jammer. Alles gaat veel sneller. Dat je heel lang blij bent met één kledingstuk is ook niet meer van deze tijd. Learning van nu? Dat ik mijzelf elke keer blijf aanpassen aan de tijdgeest van nu; to keep up. Juist voor mijn werk, het is immers relationeel werk. Ik kijk naar mensen: hoe praten, bewegen, gedragen ze zich – ik blijf het boeiend vinden. En de interesse in die vraagstukken zal ik altijd hebben.”