Waarom trekken de grootste namen in de mode-industrie naar Ethiopië?

UTRECHT, 5 februari 2019 13:01 | Frans Tilstra

Wat hebben H&M, Zara, Hugo Boss, Giorgio Armani, Levi’s en TOM’s gemeen? Ze sourcen allemaal in Ethiopië. Inkopers waarderen de goedkope arbeidskrachten, gunstige belastingregelingen, fonkelnieuwe fabrieken en de relatief korte afstand tot Europa. Is hun enthousiasme terecht?

Een van de fabrieken waar Westerse bedrijven sourcen is het Indiase Kanoria, dat in Ethiopië ‘de duurzaamste denimfabriek ter wereld’ heeft gebouwd. Sinds april 2018 worden hier zo’n 200.000 spijkerbroeken per maand geproduceerd. De fabriek claimt – dankzij de nieuwste technieken – een ‘closed loop production process’ te hebben met ‘zero discharge’. Kanoria koos voor Ethiopië omdat de energiekosten laag zijn en het een relatief stabiel land is zonder veel corruptie.

Nederlandse connectie

Het Nederlandse Beconnected-Industrial opende al in 2014 een kantoor in het land. “We waren na een paar bezoekjes zo enthousiast over de mogelijkheden dat we besloten om in Ethiopië een handelskantoor te openen,” vertelt Geert van den Hoek van Beconnected-Industrial. “Toen we hier eenmaal zaten, kwamen we erachter dat er behoefte was aan een fabriek die labels maakt en aan een printingfabriek voor het bedrukken van T-shirts en dergelijke. Die hebben wij toen opgezet.”

De voordelen van Ethiopië

De voordelen van Ethiopië als textielland zijn legio volgens Geert. “Er zijn voldoende arbeidskrachten voorhanden: 70% van de 100 miljoen inwoners van Ethiopië is onder de 30 jaar. Daarbij zijn de loonkosten laag en ze stijgen langzaam. De overheid stimuleert de groei van de textielindustrie met allerlei maatregelen. Zo wordt er veel land ter beschikking gesteld tegen lage huren en ook de energiekosten zijn laag. Daarbij is Ethiopië een politiek vrij stabiel en veilig land: prima te bereizen.”

De risico’s in Ethiopië

Er zijn ook zaken die Ethiopië nog moet ontwikkelen. “Er is een duidelijk gebrek aan infrastructuur,” vertelt Geert, “en aan toeleveranciers. Kartonnen dozen, ritsen, knopen: het moet allemaal geïmporteerd worden. Dat is lastig en duur, omdat Ethiopië ‘landlocked’ is. Daarom hebben we een eigen labelfabriek opgezet.” Ook de lage lonen vormen een risico: op uitbuiting wel te verstaan. “Wij betalen 90 dollar in de maand: drie keer zoveel als wat er minimaal betaald wordt.”

Toekomstperspectief

“De bedrijven die zich hier hebben gevestigd zijn grote internationale partijen, die honderden miljoenen hebben geïnvesteerd. Er worden industriële parken neergezet waar 60.000 mensen per park aan het werk kunnen, alleen in de textiel. Het groeit echt gigantisch snel. Als je kijkt naar de commitment van de overheid en van de bedrijven: dan kan het bijna niet fout gaan. Ik zie het positief in. Ethiopië als textielland gaat zeker gebeuren. De vraag is alleen hoe snel het gaat.”

Meer weten over de kansen van Ethiopië? MVO Nederland brengt Nederlandse ondernemers in contact met Ethiopische producenten: f.tilstra@mvonederland.nl. De MVO-risico’s van zakendoen met Ethiopië ontdek je via deze korte test: MVO Risico Checker.

 


 

 

 

Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen, klik hier om in te loggen.