Duurzaamheid en de klant?

Wat is de overeenkomst tussen een witte longsleeve en een autorit van 40 kilometer? Een hint: het gaat over duurzaamheid. Een witte dameslongsleeve van 220 gram, zo is onderzocht door het Duitse onderzoeksinstituut Systain Consultancy, geeft tijdens productieproces, vervoer én gebruik door de consument een CO2-uitstoot van 11 kilo. Dat is een hoeveelheid die vergelijkbaar is met de hoeveelheid CO2 die vrijkomt tijdens een ritje van Amsterdam naar Amersfoort.

1/1

Van deze 11 kilo ontstaat eenderde, namelijk 3,4 kilo, tijdens productie en vervoer naar de winkel. De consument zorgt op haar beurt voor de rest van de uitstoot, als zij haar witte longsleeve thuis wast, droogt en strijkt. Daarmee stelt Systain Consultancy dat de consument een veel grotere bijdrage kan leveren aan het terugdringen van de CO2-uitstoot.

Ik schrik ervan dat hier de rol van de fabrikant ineens minder groot wordt voorgesteld. Want een belangrijk detail in dit onderzoek is dat de onderzoekers uitgaan van de CO2-uitstoot gedurende 55 was-, droog- en strijkbeurten. Dit vind ik een zeer groot aantal en is waarschijnlijk ook meer dan een witte longsleeve gemiddeld doorgaans aan wasbeurten ondergaat.

En daarbij: wie strijkt er al zijn T-shirts? Ik vind het dus niet helemaal zuiver om de rol van de consument op deze manier groter voor te stellen dan hij is. Laten we dus hopen dat leveranciers nu niet ineens de handdoek in de ring gooien. Het streven naar duurzaamheid is iets wat de totale keten aangaat.

Eva Guldemond, vakredacteur kindermode

e.guldemond@mybusinessmedia.nl